W szkocką kratę

      Zrobiło się symetrycznie w moim życiu. Kolejne osiemnaste urodziny. Z tym, że tym razem osiemnaście z przodu i osiemnaście z tyłu

      Nie żeby mnie to wielce martwiło - teraz jestem świadoma siebie, swojej wartości i możliwości. Nie martwię się co ludzie  powiedzą. Nie płonię się rumieńcem na myśl o rozmowie z obcym człowiekem. Nie wpadam w depresje po popełnioenj gafie. Zdecydowanie życie teraz jest fajniejsze niż osiemnaście lat temu.

      Poza tym, mentalnie nadal czuję się dwudziestolatką! Mogę mieć tylko nadzieję, że nie doprowadzi to do sytuacji, po której wyląduję w programie „Britain's Most Embarrassing Parents", gdzie prezentują najbardziej obciachowych rodziców

      Wyjątkowo Ślubny stanął na wysokości zadania w kwestii prezentu. Ba! Stanął nawet o stopień wyżej, bo oprócz prezentu który chciałam dostać (voucher do zaprzyjaźnionej kosmetyczki na masaż, NIE na depilację brazylijską!), sam wziął i wymyślił Coś. Coś bardzo oryginalnego, ładnego i osobistego. Coś, co symbolizuje nasze małżeństwo, a o czym ostatnio nieco zapomnieliśmy. Obrazeczek taki oto:

obrazeczek wykonała Pani Artystka pod dyktando Ślubnego; urocze, prawda?

Skomentowano (12) | Skomentuj